Noord-Macedonië nu
Noord-Macedonië is een oud wijnland. Al een paar duizend jaar voor onze jaartelling begon, werd er op grote schaal druiven verbouwd en wijn van gemaakt. Het land heeft een rijke wijn geschiedenis. De wijnen uit Noord-Macedonië worden ook wel de ‘Vergeten wijnen’ genoemd omdat er een tijd geen wijn is geëxporteerd. Ondanks deze lange traditie en het eigen en kwalitatief goede karakter van de wijnen, is de aanwezigheid van wijnen uit Noord-Macedonië op onze Nederlandse markt relatief klein. Maar met de toename van toerisme naar Noord-Macedonië neemt de verkoop van wijn uit Noord-Macedonië in Nederland ook toe. Noord-Macedonië heeft 33.500 hectare aan wijngaarden.
Wijnhuizen in Noord-Macedonië produceren jaarlijks ongeveer 300.000 ton druiven, wat neerkomt op 120 miljoen liter wijn. Hiermee staat het land op de 25e plaats in de wereld. Slechts 15% van de Noord-Macedonische wijnproductie wordt gebruikt voor binnenlandse consumptie. 85% wordt geëxporteerd naar 38 landen. De productie van druiven en wijn is een van de belangrijkste agrarische exportproducten van Noord-Macedonië. Het is de belangrijkste vorm van inkomsten voor 15.000 huishoudens.
De afgelopen jaren is er veel geïnvesteerd in de wijnproductie en techniek. Het resultaat is een bloeiende industrie. Noord-Macedonië heeft de ideale combinatie van een oude wijncultuur in combinatie met moderne technieken.
Winemapsmall

Klimaat
Noord-Macedonië ligt tussen de 40° en 43° breedtegraad, in dezelfde klimaatzone (C2) als de Côtes du Rhône, Rioja en Toscane. Hiermee hebben ze een ideale bodemgesteldheid voor de wijnbouw. De intense aroma van de wijnen uit Noord-Macedonië is het resultaat van de gecombineerde invloed van de Middellandse Zee en continentaal klimaat, met warme zomerdagen en koelere nachten. Het naburige gebergte schermt het land af van koude lucht uit het noorden. Een lang rijpingsproces van de druiven concentreert de suiker en zuren in de druiven, waardoor het rijke kleuren en complexe aroma’s in de wijn geeft.

Wijnregio’s
Noord-Macedonië ligt in het centrum van de zuidelijke Balkan, ten noorden van Griekenland, ten oosten van Albanië en ten westen van Bulgarije. Noord-Macedonië is een land met veel mineralen, rivieren en bergen en dus een mogelijk grote diversiteit aan terroir. Terroir is dat men ‘de bodem’ in de wijn kan proeven. Dit is de eerste eigenschap van goede wijn. Noord-Macedonië heeft drie belangrijke wijnregio’s die weer verdeeld zijn in 16 streken. Deze wijnstreken worden gekenmerkt door verschillende productieomstandigheden en door andere intensiteit van de productie.

De drie wijngebieden zijn:

Kaart Macedonie
Povardarie: ligt in het centrum van het land, in het dal van de rivier Vardar. De belangrijkste steden zijn Skopje, Negotino en Kavadarci. Het is een gebied met hete zomers en een lange herfst. Dankzij de koele wind wordt het dal in de nachten verkoeld waardoor de druiven niet verschrompelen. De winters zijn zacht. Een ideaal klimaat voor de verbouw van druiven. 83% van de wijnproductie in Noord-Macedonië vindt hier plaats. Hiermee is het kwantitatief en kwalitatief het belangrijkste wijngebied van Noord-Macedonië.
Pelagonia-Polog: bevindt zich in het westen aan de grens met Albanië. Dit wijngebied is gelegen op de hoogvlakten en kleinere heuvels van Pelagonia en Polog (600 à 800 meter hoogte). Pelagonia bevindt zich rond het meer van Ohrid, waar het toerisme weer volop in opkomst is. Er zijn vochtige winters en warme droge zomers. Deze regio wordt gekenmerkt door hoge temperatuurverschillen. De hoogste temperatuur is 41,2°C en het minimum -30,4°C. Hier komt 13% van de wijnproductie vandaan.
Pchinja-Osogovo: ligt in het oosten van Noord-Macedonië tegen Bulgarije aan. Dit is het meest bergachtige gebied. Het gematigde continentaal klimaat is frisser dan de twee andere gebieden. Maar ook hier zijn grote temperatuurverschillen. Er kan laat in het voorjaar en vroeg in de herfst al vorst voorkomen.
In deze regio valt de meeste neerslag, zo´n 656 mm per vierkante meter. De wijnbouw is hier beperkt en vaak kleinschalig. Hier wordt 4% van de wijn in Noord-Macedonië geproduceerd.
Druivenrassen
De Macedoniërs geloven sterk in het belang van kwalitatieve druiven voor kwaliteitswijnen. Noord-Macedonië heeft 33.500 hectare aan wijngaarden. Deze produceren aanzienlijke hoeveelheden van de hoogste kwaliteit druiven. De belangrijkste inheemse druiven:
– Vranec (rood)
– Prokupec (rood)
– Temjanika (wit)
– Zilavka (wit).

Ook zijn er internationale druivensoorten te vinden zoals Merlot, Cabernet Sauvignon en Pinot Noir voor de rode wijnen en Chardonnay, Riesling en Sauvignon Blanc voor de witte wijnen. Daarnaast zijn er tal van andere rassen en een groep van exotische lokale en regionale rassen.

Geschiedenis Noord-Macedonië
Noord-Macedonië is tegenwoordig een van de meest zuidelijke voormalige Joegoslavische deelstaten. Hoewel Noord-Macedonië een jonge staat is, die in 1991 onafhankelijk werd, heeft het een rijke geschiedenis. De naam ‘Macedonië’ is de oudste naam van een land in Europa.

Het kent een roerige geschiedenis en toch is de wijnbouw altijd gebleven. De ‘beroemdste Noord-Macedoniër’ Alexander de Grote (geboren 356 voor Christus) was een groot wijnliefhebber en stimuleerde dan ook de verdere export van wijnen uit deze regio. Tijdens het Romeinse rijk was Noord-Macedonië een van de meest bekende druiventeeltgebieden. De Romeinen waren verantwoordelijk voor de verspreiding van de wijnstok in Europa. Zij geloofden dat wijn een bron van rijkdom en geluk was. De bloeiperiode ging onverminderd verder ook tijdens de Slavische volken en eeuwen later tijdens de Turkse bezetting. Na de val van het Byzantijnse Keizerrijk in 1453 werd Noord-Macedonië een deel van het Ottomaanse Rijk en kwam de wijnbouw wat in verval. In de vele Noord-Macedonische kloosters werd de wijnbouw wel voortgezet.

In de tweede helft van de twintigste eeuw kwam het herstel. Met nieuwe aanplantingen steeg het oppervlak wijngaarden gestaag. Druiventeelt was in deze periode een activiteit van vele families. Zij moesten hun druiven verkopen aan staatsbedrijven die er wijn van maakten. De kwaliteit liet nog wel eens te wensen over. Na de onafhankelijkheid van Noord-Macedonië aan het eind van de twintigste eeuw werden alle wijngaarden geprivatiseerd en gemoderniseerd. Familiale druiventelers hebben ook de stap gezet naar het maken van wijn en dit met groot succes. De kwaliteit is enorm verbeterd en blijft verbeteren. Wijnhuizen exporteren hun wijnen over de hele wereld.